جمعی از هنرمندان صدا و سیما رقابت های جام جهانی را از نزدیک تماشا کردند.
روزنامه گل صبح امروز خبری از ممنوع التصویر شدن هنرمندانی که برزیل سفر کرده بودند را منتشر کرد.در این خبر آمده است که آنها پس از بازگشت به ایران برای حضور در چند برنامه تلویزیونی دعوت شده اند که در لحظه آخر حضور آنها در این برنامه ها لغو شده است.
به همین دلیل با پژمان جمشیدی تماس گرفتیم تا در این مورد سوال کنیم که جمشیدی گفت:«مهراب قاسم خانی به یکی دو برنامه دعوت شده بود که در لحظه آخر این برنامه ها لغو شده است.دلیل مشخصی هم ندارد اما فکر نمی کنم بحث ممنوع التصویر شدن در کار باشد.هنوز که خبری نیست و چیزی را به ما اعلام نکرده اند.»
این در حالی است که با علی اوجی مدیر برنامه رضا یزانی تماس گرفتیم تا در این مورد سوال کنیم که اوجی گفت:«راستش من این خبر را نشنیده ام اما فکر نمی کنم بچه ها را ممنوع التصویر کرده باشند.هنوز که خبری نیست و چیزی هم به ما اعلام نشده است.»
این روز ها کلیپی در سطح شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک به شدت دست به دست می شود . این کلیپ این طور که پیداست توسط یکی از کارکنان مهدکودک در اردبیل ضبط شده . خانمی به زور به کودکی در حال دادن غذا هست و سپس موی کودک را می کشد و او…
معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران با تأکید بر سیاست محوری مدیریت شهری پایتخت مبنی بر کمک به جایگزینی وسایل نقلیه برقی به جای بنزینی گفت: به این منظور از ورود و تردد وسایل نقلیه‌ای که از سوخت پاک استفاده می کنند، حمایت می کنیم.
به گزارش سرویس«شهری» ایسنا، سید جعفر تشکری هاشمی افزود: مصرف برق در وسایل نقلیه پاک پایین بوده و مقرون به صرفه است و در این میان، جایگزینی موتورسیکلت های برقی به جای موتورسیکلت های بنزینی راهکار بسیار مناسبی برای کاهش مصرف سوخت از یک سو وحفظ محیط زیست شهری از سوی دیگر است.
وی با اعلام این که آن چه در این میان مهم است و نیاز به همکاری دولت با مدیریت شهری دارد، ارائه تسهیلات لازم به منظور تسهیل در ورود موتورسیکلت های پاک به خیابان های تهران است، تأکید کرد: روند جایگزینی موتورسیکلت های بنزینی با برقی باید با جدیت از سوی دستگاه های متولی دنبال شود و اراده مدیریت شهری به تنهایی کفایت نمی کند.
معاون شهردار تهران با اشاره به این که با توجه به ویژگی های جغرافیایی و توپوگرافیکی پایتخت، موتورسیکلت های برقی که قرار است در این کلان شهر تردد کنند باید از استاندارد و کیفیت بالایی برخوردار باشند، اظهار کرد: موتورسیکلت های برقی به منظور تردد در خیابان های تهران باید از استانداردهای لازم برخوردار بوده و معیارهای مورد نظر را رعایت کرده باشند.
تشکری هاشمی با بیان این که متقاضیان موتورسیکلت های برقی باید از وام کم بهره بهره مند شوند، تصریح کرد: از دیگر تسهیلاتی که به منظور ترغیب و تشویق خریداران موتورسیکلت های برقی پیش بینی شده، امکان شارژ رایگان برق مصرفی موتورسیکلت آن ها از طریق ایستگاه هایی است که در سطح تهران به ویژه در محدوده مرکزی شهر به این منظور راه-اندازی خواهد شد.
وی با تأکید بر این که ورود خودروهای هیبریدی به ناوگان تاکسیرانی، گام بعدی در مسیر توسعه حمل و نقل پاک در پایتخت است، اضافه کرد: با ورود این خودروها به ناوگان تاکسیرانی می توانیم صرفه جویی قابل توجهی در مصرف بنزین داشته باشیم و وزارت نفت از محل این صرفه جویی ها می تواند در بازپرداخت اقساط خودرو به رانندگان تاکسی کمک کند.
معاون شهردار تهران با اشاره به این که صرفه جویی حداقل یک لیتری در مصرف سوخت در هر سفر شهری، از نتایج استفاده از وسایل نقلیه عمومی به جای وسیله نقلیه شخصی است، اظهار کرد: توسعه خطوط اتوبوسرانی تندرو و گسترش خطوط مترو، نقش بسیار مهمی در کاهش مصرف سوخت دارند و به نسبت هر مسافری که در هر سفر از مترو یا اتوبوس به جای وسیله نقلیه شخصی خود استفاده می کند، بیش از یک لیتر در مصرف سوخت صرفه جویی می شود.
تشکری هاشمی با بیان این که روزانه مجموعاً 7 میلیون جابه جایی از طریق اتوبوسرانی و مترو در تهران انجام می-شود، تصریح کرد: با احتساب یک لیتر صرفه جویی در مصرف سوخت در هر سفر شهری، فعالیت ناوگان حمل و نقل عمومی در هر روز 7 میلیون لیتر و در هر هفته 50 میلیون لیتر صرفه جویی را در مصرف سوخت رقم می زند.
وی با تأکید بر این که مدیریت شهری در این دوره بدهی های تمام ادوار مدیریت های شهری و به عبارتی بدهی تاریخ متروی تهران را پرداخته یا بازپرداخت آن ها را تقبل نموده، خاطرنشان کرد: به منظور استفاده از برخی تسهیلات مالی، مجبور شده ایم بدهی های سه دهه گذشته مترو، حتی زمانی که مترو زیر نظر دولت قرار داشت را نیز پرداخت کنیم.
معاون فروش گروه خودروسازی سایپا قیمت احتمالی تیبا هاچبک را اعلام کرد.
محمدعلی قادری اظهار کرد: تحویل خودروهای پیش فروش شده تیبا هاچبک از هفته آینده آغاز خواهد شد. وی با بیان اینکه حدود 1500 دستگاه از این خودرو تولید و آماده تحویل است، خاطرنشان کرد: هنوز قیمت این خودرو توسط شورای رقابت نهایی نشده است.
معاون فروش گروه خودروسازی سایپا ادامه داد: قیمت این خودرو باید از سوی شورای رقابت تعیین شود، اما با توجه به هزینه‌های تولید احتمالا قیمت آن حدود سه میلیون تومان بیشتر از قیمت تیبای فعلی خواهد بود.قادری افزود: البته موضوع تعیین قیمت این خودرو در شورای رقابت در دست بررسی است و در نهایت هر قیمتی که از سوی این شورا ابلاغ شود اعمال خواهد شد.
وی با بیان اینکه قیمت این خودرو احتمالا هفته آینده از سوی شورای رقابت تعیین می‌شود خاطرنشان کرد: روند شماره‌گذاری خودروهای تیبا هاچبک تولیدی نیز مراحل آخر خود را طی می کند. با توجه به قیمت 22 میلیون و 450 هزار تومانی تیبای معمولی به نظر می‌رسد قیمت تیبای هاچبک حدود 25 میلیون و 500 هزار تومان باشد.
معاون فروش گروه خودروسازی سایپا تصریح کرد: در مورد قیمت تندر 90 نیز جلسات کارشناسی مربوطه برگزار شده و در انتظار تصمیم‌گیری و ابلاغ قیمت این خودرو از سوی شورای رقابت هستیم.
به گزارش ایسنا، پیش فروش بلیت قطارهای مسافری داخلی حد فاصل تاریخ 1393.5.1 تا 1393.5.31 از ساعت 8:30 روز چهارشنبه، 1393.4.25 آغاز می شود.
براساس این گزارش؛ طبق برنامه زمان بندی صورت گرفته فروش بلیت قطارهای مسافری بین‌المللی نیز از روز سه شنبه 1393.5.24 شروع می شود ومتقاضیان می توانند از طریق مراجعه به سایت اینترنتی http://ticket.raja.ir و آژانس‌های مسافرتی دارای مجوز به تهیه بلیت اقدام کنند.
به گزارش ایسنا، طبق اعلام مدیر عامل سازمان راه‌اهن کشور، با توجه به اینکه درخواست شرکت‌های مسافربری برای افزایش بهای بلیت زمان بر خواهد بود، مسافرت‌ها در مرداد ماه نیز با نرخ گذشته انجام می‌شود.
طبق اعلام مدیر عامل شرکت حمل و نقل ریلی رجا، با توجه به افزایش هزینه‌های ناوبری و خدماتی، شرکت‌های مسافرتی رسما درخواست افزایش بهای بلیت در سفرهای تابستانی را داده‌اند و راه آهن در حال بررسی این درخواستهاست.
رئیس سازمان عقیدتی سیاسی ارتش با اشاره به موفقیت های روز افزون ارتش در سطح نیروهای مسلح و حتی سطوح کشوری و بین المللی افزود: در ماه مبارک رمضان نزدیک به نه هزار کلاس قرآن برگزار می شود.
حجت الاسلام و المسلمین سید محمد علی آل هاشم رئیس سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران در خلال بازدید از بیست دومین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم در گفت و گو با خبرگزاری دفاع مقدس اظهار داشت: در ماه مبارک رمضان به جز سایر برنامه های فرهنگی برای کارکنان پایور و وظیفه، نزدیک به نه هزار کلاس در سطح ارتش جمهوری اسلامی ایران همه روزه اول ساعت خدمت برگزار شده است.
رئیس سازمان عقیدتی سیاسی ارتش با اشاره به برگزاری هزار محفل انس با قرآن در طول سال گفت: در طول ماه مبارک رمضان معمولا در اکثر یگان ها، مخصوصا یگان های آموزشی، فرهنگی و دانشگاهی ارتش جمهوری اسلامی ایران محافل انس با قران را داشته ایم.
حجت الاسلام آل هاشم با رو به گسترش خواندن امور معنوی در سطح نیروهای مسلح افزود: در ارتباط با قرآن نه تنها این کلاس های ماه مبارک رمضان، بلکه 34 دوره مسابقات کارکنان پایور و وظیفه، 14 دوره مسابقات ویژه خانواده های کارکنان اعم از خواهران شاغل در ارتش و فرزندان کارکنان و همسران کارکنان و نیز 13 دوره مسابقات ویژه دانشجویان دانشگاه های افسری را پس از پیروزی انقلاب اسلامی برگزار کرده ایم.
نماینده ولی فقیه در ارتش اذعان داشت: امروز ارتش در بحث قرانی نه تنها در داخل خود بلکه در سطح نیروهای مسلح بسیار فعال است و این فعالیت به این میزان محدود نشده و در سطح کشور و حتی سطوح بین المللی نفرات بسیاری را در بین ارتش های کشورهای اسلامی در چندین کشور و چندین سال شرکت داده است که این نفرات موفق به کسب امتیازات بسیار بالایی شده اند.
وی در ادامه افزود: ما در ارتباط با قران وظایف بسیار سنگینی را داریم، نه تنها باید قرآن را خوب بخوانیم و به فرزندانمان آموزش بدهیم بلکه باید در ارتباط با قران تدبر کنیم و در نهایت باید زمینه را برای عمل کردن به قران فراهم کنیم.
حجت الاسلام آل هاشم در پایان به توصیه مقام معظم رهبری در ارتباط با تربیت ده میلیون حافظ قرآن در کشور اشاره کرد و گفت: ارتش جمهوری اسلامی ایران در تلاش است نسبت به سهمی که برایش قائل هستیم انشاالله حافظین خوبی را تربیت کند.
لینک خبرگزاری دفاع مقدس را اینجا کلیک کنید
لینک خبرگزاری تسنیم را اینجا کلیک کنید
لینک خبرگزاری فارس را اینجا کلیک کنید
لینک روزنامه جمهوری اسلامی را اینجا کلیک کنید
لینک سایت جوان ایرانی را اینجا کلیک کنید
لینک خبرگزاری مشرق را اینجا کلیک کنید
لینک پایگاه اطلاع رسانی صاعقه را اینجا کلیک کنید
لینک پایگاه اطلاع رسانی بسیج پیشکسوتان جهاد وشهادت را اینجا کلیک کنید
چندی پیش کمپین فروش ویژه ADSL مخابرات تا سرعت 5 و10 مگابیت بر ثانیه آغاز شد.
به گزارش ایسنا، این کمپین با ارائه‌ی اینترنت تا سرعت 10 مگابیت بر ثانیه، (بالاترین سرعت اینترنت در کشور) به دنبال ارتقاء کیفیت خدمت رسانی به مشتریان است. اجرای این طرح تا تاریخ 31 تیرماه ادامه دارد و متقاضیان می‌توانند از طریق مراجعه به تمامی دفاتر مخابراتی در استان‌های تهران و البرز، پایگاه اینترنتی شرکت خدمات اول مخابرات به نشانی الکترونیکی www.tct1.ir و یا تماس با 2020 نسبت به ثبت نام در این طرح اقدام کنند.
حداقل مبلغ قابل پرداخت برای دریافت سرعت 10 مگابیت بر ثانیه بر اساس اطلاعات نشریه ارتباطات، 205000 ریال است که هر دو ماه یک بار از طریق قبض تلفن صورت می‌گیرد.
مبلغ مودم های ارائه شده در این طرح یک میلیون ریال است و از تاریخ تحویل به مدت یکسال دارای گارانتی است. در این طرح تمامی هزینه ها جنبی از جمله هزینه‌ی مودم و نصب و راه اندازی آن رایگان است.
تکفیری‌ها و تروریست‌های اجاره ای با ربودن بیماران روانی در عراق از آنها برای انجام عملیات‌های تروریستی استفاده میکند.
به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از موسوعة، یک منبع امنیتی در استان دیالی خبر داد که تروریست‌ها اقدام به ربودن شهروندان عراقی می‌کنند که دچار بیماری روانی هستند تا از آنها برای انجام حملات انتحاری استفاده کنند.
این مقام امنیتی گفته که در هفته گذشته سه بیمار روانی و معلول ذهنی در جلولا در شمال شرق بعقوبه ربوده شده‌اند تا از آنها به عنوان سپر انسانی و عامل عملیات انتحاری استفاده شود.
در همین زمینه موسسه حقوق بشر«العطا» عراق هم با هشدار به سازمان‌های بین المللی تاکید کرد که این اقدام تروریست‌ها جنایت جنگی است.
به گزارش شهروند، «صفر انگوتی»، هنوز ۱۸سال نداشت که در یک دعوا، دوستش «مهدی رضایی» را با چاقو کشت؛ بعد خودش را به زندان معرفی کرد، هفت‌سال حبس کشید و دو بار تا پای چوبه دار رفت و برگشت. تا اینکه جمعیت دانشجویی امام علی (ع) برای او کمپینی را تشکیل داد و پول رضایت از خانواده «مهدی» را که ۲۰۰میلیون تومان بود، جمع‌آوری کرد.
او حالا چهار ماه است که از بعد از هفت‌سال از زندان رجایی‌شهر آزاد شده. ظاهرش به ۲۵ ساله‌ها نمی‌خورد؛ با آن سر بی‌مو و صورت پر از زخم و بخیه که یادگار زندان است. می‌نشیند روی سکوی بالای چند قبر در قطعه ۷۰ بهشت‌زهرا و همین‌طور که آفتاب پایین می‌رود، از دو باری می‌گوید که تا يك قدمي مرگ رفته‌بود، از روزهايي كه حالا و بيرون از زندان، گهگاه با جنون و خودزني مي‌گذرد؛ بعد اشاره میکند به قبرهای جلوی پایش: «اگر مردم و خانواده رضایی نبودند، الان جایم اینجا بود، توی یکی از این همین قبرها.»
از روز حادثه بگو. چه شد که مهدی را کشتی؟
سال ۸۶ بود که این اتفاق افتاد. ۱۰درصد دعوای ما به‌خاطر یکی از دخترهای هم‌محلی‌مان بود.
یعنی دوستش داشتی؟
بیشتر از اینکه دوستش داشته باشم، غیرتی بودم. کسی نگاه چپ به دخترهای محل می‌کرد، من خونم به جوش می‌آمد. هنوز ۱۸ سالم هم نشده بود، بچه بودم و غرور الکی داشتم. درگیر شدیم و او رفت رفیق‌هایش را جمع کند و بیاید، من هم رفتم خانه چاقو برداشتم و تا دیدمش، او را زدم کشتم. دو روز فرار کردم، نتوانستم، بالاخره خون، پاگیر است. بعد خودم را معرفی کردم و دو روز بعد من را بردند زندان رجایی‌شهر. تقریبا یک سالی طول کشید تا دادگاه کیفری رفتم و دادگاه حکم قصاص داد. شش ماه بعدش هم من را بردند پای چوبه دار. دفعه اول وقت گرفتم و اعدام نشدم، چهار ماه بعد دوباره تا پای چوبه دار رفتم و برگشتم. دفعه دوم که بردنم برای اعدام، موهایم پای چوبه دار ریخت.
یعنی الان مو نداری؟
(کلاهش را برمی‌دارد) نه، ببین، غیر از دور کله‌ام، همه موهایم ریخت.
خب این مربوط به دفعه دومی می‌شود که بردند تا اعدامت کنند. بیا برگردیم به دفعه اول. مسلما آن روز که آمدند دم سلول و خواستند تو را ببرند انفرادی تا اعدام شوی، خیلی سخت بود. اگر از حال و هوای آن روز بخواهی بگویی، چه می‌گویی؟
دفعه اول که می‌خواستند من را در اوین ببرند پای چوبه دار، ۹ نفر بودیم.
هم سن و سال خودت بودند؟
دو نفرشان هم سن خودم و بقیه کمی از من سنشان بیشتر بود. یک زن را هم از اوین آوردند و شدیم ۱۰ نفر. آن روز من اولین بارم بودم و یکی از دوست‌هایم که هم سن خودم بود، دومین بارش بود. قبل از اینکه برای اعدام بیایند دم سلول انفرادی، با او که در سلول کناری‌ام بود، حرف می‌زدیم و درددل می‌کردیم.
نمی‌ترسیدی؟ استرس نداشتی؟
خب استرس داشتم ولی حساب کن چی؟ امید داشتم ولی آخرش هم به خودم می‌گفتم یا می‌میرم، یا زنده می‌مونم، امید به خدا. آن موقع سربازهای زندان می‌آمدند می‌گفتند امید داشته باش. بعد دکترها آمدند و قرص آرام‌کننده دادند تا بخورم.
بالاخره نمی‌شود گفت که ترس نداشتی.
چرا ترس داشتم ولی مسأله‌ای بود، من در زندان ۸ بار خودم را بالا کشیدم.
یعنی جدی جدی می‌خواستی قبل اینکه اعدامت کنند، خودت را بکشی؟
بله ولی هر دفعه نمی‌شد. هربار یک اتفاقی می‌افتاد که نمی‌شد بمیرم. مثلا دفعه دوم که خودم را دار زده بودم یکی از رفقایم که از همان اول با هم بودیم، نجاتم داد. او همیشه دقیقه ۹۰ من را نجات می‌داد و بعد من را می‌بردند بیمارستان و دوباره برمی‌گشتم.
چرا می‌خواستی خودت را بکشی؟
از زندگی خسته بودم. می‌دیدم که چقدر پدرومادرم اذیت می‌شوند، پول هم نداشتند که دیه را بپردازند. اینها همه‌اش به من فشار می‌آورد و دلم می‌خواست قبل اینکه من را اعدام کنند، خودم را بکشم.
حالا به دفعه دومی برگردیم که تو را بردند تا اعدامت کنند. این‌بار خلاف دفعه قبل که تا پای دار رفتی ولی طناب را دور گردنت نینداختند، طناب‌دار را دور گردن خودت دیدی. آدم وقتی طناب دار دور گردنش است، چه حسی دارد؟ تو هنوز امید داشتی که بخشیده شوی یا خودت را در آستانه مرگ می‌دیدی؟
دفعه اول که رفتم پای دار، با خودم فکر می‌کردم ۳۰درصد احتمال دارد اعدام شوم و ۷۰درصد نجات پیدا می‌کنم. دفعه دوم اما این درصد برعکس بود. من آن زمان آیت الکرسی خواندم و منتظر بودم هر آن مرگ بیاید. از خدا می‌خواستم که به من وقت بدهد تا جبران کنم. از او مهلت می‌خواستم. من قبل از اینکه بیفتم زندان، خدا را می‌شناختم ولی در این هفت‌سال، خدا را پیدا کردم و شناختم. آن موقع هیچ کس حالش خوب نبود، نه سربازها و نه حتی خود شاکی. زنی بود که آمده بود قاتل پسرش را اعدام کرده بود و بعد نشسته بود روی زمین و می‌زد تو سر خودش و می‌گفت غلط کردم او را کشیدم بالا. بعد یکی داد زد که دستبند و پابند انگوتی را باز کنید و بیاوریدش پایین، وقت گرفته.
دفعه دوم قرار بود با چند نفر دیگر اعدام شوی؟
۶نفر از رجایی‌شهر رفته بودیم و دوباره یک زن را هم از اوین برای اعدام آورده بودند. بعد همه را کشیدند بالا، غیر از من.
یعنی تو دو بار از نزدیک، مرگ چند نفر از هم‌بندی‌هایت را دیدی.
بله. یک چهارپایه زیرپایمان بود که ریلی بود و به آن طناب بسته بودند، آن را می‌کشیدند عقب و همه با هم اعدام می‌شدند. دفعه دوم هم همه را کشیدند بالا و من ماندم.
همانجا بود که بیشتر موهایت ریخت. درست است؟
بله. از قبلش در سلول قسمتی از موهایم ریخته بود و بعد پای دار، بیشترش ریخت.
بعد از اینکه وقت گرفتی دوباره تو را به سلول بردند؟
بله ولی این‌بار تنها بودم و کسی در سلول‌های کناری نبود تا با هم حرف بزنیم. تنها بودم و داشتم دق می‌کردم. تا ۲ بعدازظهر آنجا بودم و موهایم هنوز می‌ریخت. بعدش درجه‌دار در را باز کرد و من هم انگار در عالم رویا بودم، به من گفت جمع کن بریم صفر، گفتم کجا بریم؟ گفت میری رجایی‌شهر. بلند شدم او را بغل کردم و اصلا باورم نمی‌شد که من را دوباره می‌برند زندان. ۱۰ دقیقه او را بغل کرده بودم و گریه می‌کردم.
وقتی برگشتی زندان، هم‌بندی‌هایت منتظرت بودند؟ با تو چطور برخورد کردند؟
دفعه اول که من را برای اعدام برده بودند، بچه‌ها مطمئن بودند که برمی‌گردم ولی دفعه دوم که برگشتم، بچه‌ها برایم ختم گرفته بودند. چون تا ساعت دو طول کشید، امیدشان را از دست داده بودند و فکر می‌کردند اعدام شده‌ام. وقتی برگشتم دیدم پارچه‌های مشکی برایم زده‌اند. وقتی رسیدم داخل سالن همه من را بغل و گریه کردند، می‌گفتند فکر کردیم مرده‌ای.
تو با بقیه هم‌بندی‌هایت در بند جوانان بودی یا با بقیه زندانی‌ها بودی؟
بله، در بند جوانان بودم. بیشتر هم سن‌و‌سال بودیم.
همه «متهم به قتل» بودید؟
همه جوره بود ولی قتلی بیشتر بود. خدا را شکر خیلی‌هایشان هفت و خرده‌ای‌سال حبس کشیدند و رضایت گرفتند و رفتند. الان دو، سه نفرشان هنوز در زندانند و با آنها هنوز ارتباط دارم و سعی می‌کنم کاری برایشان کنم.
غیر از کسانی که عفو گرفتند و رفتند، خیلی‌ها هم برای اعدام رفتند و دیگر برنگشتند. حست روز اعدام آنها چه بود؟
بله. یکی از آنها بهنود شجاعی بود. او را سه‌بار برای اعدام برده بودند و وقت گرفته بود ولی دفعه چهارم رفت و برنگشت. من با بهنود دوست بودم. جالب اینجا بود که دفعه دوم قرار اعدام، من را به سلولی بردند که او هر چهاربار قبل از قرار اعدامش را در آن سلول گذرانده بود. او روی دیوار سلول هر دفعه چیزهایی نوشته بود. قبل از آن هم هر سه‌بار قبلی نوشته بود «من بهنود شجاعی، نخستین‌بار است که آمده‌ام برای اعدام، دومین‌بار و سومین‌بار را هم نوشته بود. چهارمین‌بار هم نوشته بود دیگر امیدی ندارم برگردم. من را هم در همان سلول انداخته بودند و خیلی استرس و فکر و خیال داشتم. یکی دیگر از دوست‌هایم را بعد از ۱۱سال حبس، بردند اعدام کنند ولی عفو گرفت و برگشت. بعد که من را دید گفت صفر تو چه دلی داشتی، من اولین بارم بود و وقتی طناب دار را انداختند گردنم، داشتم سکته می‌کردم، تو چه کشیدی که تا حالا دوبار تا پای اعدام رفتی و برگشتی.
این ۷سال زندان چطور گذشت؟ آنجا چه کار می‌کردی؟
قلاب‌بافی می‌کردم، قرآن حفظ می‌کردم، در گروه تواشیح شرکت می‌کردم.
دچار مشکلات روحی هم شدی؟
بله، هرچند وقت یک‌بار سرم را می‌کوبیدم به دیوار و اگر نمی‌کوبیدم، آرام نمی‌شدم.
آن ۸باری که گفتی می‌خواستی خودت را بکشی، بعد از دو باری بود که برای اعدام پای چوبه دار رفته بودی؟
بله. فکر می‌کردم این دو بار اینطوری شد، اگر دفعه سومی هم در کار باشد و قرار باشد همان فشار به من بیاید، چه می‌شود. فکر می‌کردم خودم، خودم را راحت کنم بهتر است. به پدر و مادرم فکر می‌کردم که چه سختی‌هایی به خاطر من کشیدند.
بعد هم که اسم جمعیت امام علی(ع) را از خواهرت شنیدی و امیدوار شدی که پول دیه جور شود.
بله، پارسال بود که خواهرم گفت در اینترنت با جمعیت امام علی(ع) آشنا شده و آنها برای نجات متهمان زیر ۱۸سال تلاش می‌کنند. بعدش مسئولان جمعیت آمدند زندان و با هم آشنا شدیم. بعدش هم رضایت را برای من گرفتند.
می‌دانی که خیلی‌ها از سراسر ایران برای تو پول فرستادند تا پول رضایت از خانواده رضایی را فراهم کنند. بچه‌ای بود که از بندرعباس قلکش را برای تو فرستاد و بچه دیگری از افغانستان، ۱۰هزار تومان برای نجات تو کمک کرد. به مردمی که تو را از مرگ نجات دادند، چه داری بگویی؟
آنها را دوست دارم و قول می‌دهم اشتباهی نکنم که زحماتشان از بین برود، من هم کسی مثل آنها می‌شوم. من هم با بچه‌های جمعیت همکاری می‌کنم تا دیگر کسی مثل من گرفتار زندان و ترس از اعدام نشود.
آن موقع که آزاد شدی چه حسی داشتی؟
باور نمی‌کردم. ساعت سه بعد از ظهر وکیل بندم آمد گفت صفر آزادی. می‌ترسیدم الکی گفته باشند. از همه خداحافظی کردم و بعد از یک ساعت از زندان آمدم بیرون. خانواده‌ام هم نمی‌دانستند و باور نمی‌کردند آزاد شوم.
اسفند پارسال که آزاد شدی، در کارخانه یکی از خیرها مشغول به کار شدی. هنوز آنجایی؟
نه الان آنجا نیستم و بیکارم.
چرا آنجا نماندی؟
چون یک ماه بعد از بیرون آمدن از زندان بود. هنوز عوارض زندان را داشتم و چند وقت یک بار دچار جنون می‌شدم. وقت گرفتم و پیش دکتر رفتم. حالا بهتر شده‌ام. قرار است با برادرم برای کار به قشم برویم.
اين ردهاي بخيه كه روي گردنت پيداست، مال زمان زندان است؟
نه، اينها مال همين چندماه بيرون از زندان است. به خاطر عوارض زندان و دو بار چوبه اعدام، هرچندوقت يك بار حالم بد مي شود و براي اينكه سر بقيه بلايي نياورم، خودم را مي‌زنم.
یادم است که خانواده رضایی به این شرط تو را بخشیدند که دیگر تو و خانواده‌ات در نظرآباد زندگی نکنید. الان کجا زندگی می‌کنید؟
در شهر جدید هشتگرد.
هنوز نرفته‌ای از آنها تشکر کنی؟
قرار است موسس جمعیت امام علی (ع) روزی را هماهنگ کند که خدمت خانواده رضایی برویم برای تشکر و معذرت‌خواهی.
بعد از آزادی‌ات سر خاک مهدی نرفتی؟
نه.
چرا؟
چون نمی‌توانم بروم. چون خانواده‌اش راضی نیستند بروم. خودم دوست دارم بروم ولی می‌ترسم مشکلی پیش بیاید.
اگر بخواهی در یک جمله نظرت را درباره اعدام بگویی، چه می‌گویی؟
اعدام اصلا خوب نیست. از همه شاکی‌ها می‌خواهم که رضایت بدهند، لذتی که در رضایت دادن است، در اعدام نیست.
درباره زندان چطور؟
در زندان همه‌چیز هست. ولی چون چهاردیواری است و از خانواده دوری، حس دلتنگی زیاد است. یاد خانواده که می‌افتی، دنیا روی سرت خراب می‌شود.
علی دایی بهمن ماه سال 1383 در 35 سالگی پای سفره عقد نشست و با "مونا فرخ آذری" ازدواج کرد. مهریه عروس خانم "آب" بود و چیز دیگری به غیر از آن به عنوان مهریه درخواست نکرده بود. سرمربی پرسپولیس یک سال پیش از عقدش همسرش را در یک مهمانی خانوادگی دیده بود.
مونا فرخ آذری که همانند علی دایی اصالتا اهل اردبیل است سال 1356 در تهران به دنیا آمده و کارشناس ارشد مهندسی صنایع غذایی است. دایی و همسرش اردیبهشت ماه 84 یعنی سه ماه بعد از عقد، مراسم ازدواج خود را برگزار کردند که مراسم بسیار مفصل و باشکوهی بود. مراسم ازدواج علی دایی در یکی از تالارهای فرمانیه برگزار شد و بیش از پنج هزار نفر به این مراسم دعوت شده بودند. در آن شب اکثر خیابان های فرمانیه تقریبا بسته شده بود. جالب است بدانید به دلیل رسانه ای شدن مراسم ازدواج علی دایی جمعیت بسیار زیادی از مردم بدون اینکه مشخص شود از کجا می دانسته اند که این مراسم در کدام تالار برگزار می شود خود را به آنجا رسانده بودند!
دایی و همسرش هم اکنون دختری سه ساله به نام نورا دارند. اما همسر علی دایی بابت مسافرت مدوام همسرش به شهرها و کشورهای مختلف برای رقابت های مختلف فوتبالی حسابی شاکی است. او در جمعی که با حضور چند تن از دوستان صمیمی علی دایی و البته حسین محمدی برگزار شد گفت: «کاش علی فوتبال را کنار بگذارد. دعا می کنم این اتفاق بیفتد.» اما حسین محمدی که در سال های اخیر نزدیک ترین فرد به علی دایی بوده اظهار داشت کار از دعا گذشته باید نفرین کنید تا علی فوتبال را کنار بگذارد!
گذشته از این صحبت ها همسر علی دایی که البته حاضر به هیچ گفت و گویی با رسانه ها نیست در گفت و گو با خبرنگاری که در آن مهمانی افطاری حضور داشته گفت که علی همسر بسیار خوب و فداکاری است که اخلاقش در خانه زمین تا آسمان با آنچه که در بیرون و در زمین مسابقه مشاهده می شود فرق دارد. او یک همسر مهربان و فداکار و یک پدر دلسوز است که البته تنها ایرادش این است که خیلی فوتبال را دوست دارد!
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید